Στα τριάντα τέσσερά του χρόνια, στις 3 Αυγούστου παρουσία 3.000 χιλιάδων μελών του Τάγματος του Αστέρος, με χιλιάδες άλλους Ολλανδούς να τον ακούν από το ραδιόφωνο ο Κρισναμούρτι ανέφερε -μεταξύ άλλων- τα εξής: 

     «Υποστηρίζω ότι η αλήθεια είναι μια χώρα χωρίς μονοπάτι προς αυτήν και δεν μπορείτε να την πλησιάσετε μέσα από οποιονδήποτε δρόμο, από οποιαδήποτε θρησκεία, οποιαδήποτε αίρεση. Αυτή είναι η άποψή μου και εμμένω σε αυτήν απόλυτα και ανεπιφύλακτα ... Αν το καταλάβετε κατ΄ αρχήν αυτό, τότε θα δείτε πόσο αδύνατον είναι να οργανώσετε μια πίστη. Μια πίστη είναι καθαρά μια ατομική υπόθεση και δεν μπορείτε και δεν πρέπει να την οργανώσετε. Αν το κάνετε, πεθαίνει, αποκρυσταλλώνεται΄ γίνεται δόγμα, αίρεση, θρησκεία που επιβάλλεται στους άλλους. Αυτό είναι που ο καθένας επιχειρεί να κάνει σ΄ολόκληρο τον κόσμο.. Η Αλήθεια συρρικνώνεται και γίνεται παιχνίδι στα χέρια των αδυνάτων και όσων είναι στιγμιαία ανικανοποίητοι. Την αλήθεια δεν μπορείτε να την κατεβάσετε στα μέτρα σας, το άτομο μάλλον πρέπει να κάνει μια προσπάθεια να ανέβει σε αυτήν. Δεν μπορείτε να φέρετε την κορυφή του βουνού στην κοιλάδα… Αυτός λοιπόν είναι ο πρώτος λόγος, κατά την άποψή μου, που πρέπει να διαλυθεί το Τάγμα του Αστέρος. Παρόλα αυτά μπορεί να δημιουργήσετε καινούργια Τάγματα, να συνεχίσετε να ανήκετε στην μια ή την άλλη οργάνωση, αναζητώντας την Αλήθεια. Δεν θέλω να ανήκω σε κανέναν οργανισμό πνευματικού τύπου, παρακαλώ, καταλάβετέ το.  

  Μετά από αυτήν την δήλωση, επέστρεψε πίσω όλα τα χρήματα και την ακίνητη περιουσία στους δωρητές. Και δεν έφτανε μόνο αυτό, είχε δυσαρεστήσει τους ανθρώπους που του είχαν εμπιστευτεί όλη αυτήν την περιουσία και όλους αυτούς που πίστευαν στο πρόσωπό του.

  Τελικά, μετά από αυτήν την απόφαση του, ευαισθητοποιήθηκαν άνθρωποι από εντελώς διαφορετικά είδη σκέψης, άνθρωποι που ήθελαν να ακούσουν «κάτι ακόμα». Έτσι, δημιουργήθηκε σιγά σιγά ένας νέος κύκλος ανθρώπων που ήθελαν να μιλήσουν προσωπικά μαζί του. Αυτός ο κύκλος μεγάλωσε με αποτέλεσμα ο Κρισναμούρτι να βρίσκεται αντιμέτωπος με ακροατήρια των δυο ή ακόμα και τριών χιλιάδων ανθρώπων. Όλα αυτά έγιναν χωρίς στόμα με στόμα, χωρίς κάποια διαφήμιση. Και αυτά ήταν μόνο η αρχή.

   Μετά από μερικές δεκαετίες, ο Κρισναμούρτι παρασημοφορήθηκε για το έργο του από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Κρισναμούρτι το οποίο χρηματοδότησε την δημιουργία σχολείων τα οποία δεν θα μεγάλωναν τα παιδιά με οποιουδήποτε είδους «προκαταλήψεις», είχε εκατοντάδες συζητήσεις με ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα σε όλον τον κόσμο.

Ποιος ήταν όμως, ο πυρήνας της φιλοσοφίας του Κρισναμούρτι; 

 Όπως ο ίδιος είχε δηλώσει το 1974: 

  «Η αλήθεια είναι μια χώρα χωρίς κανέναν δρόμο προς αυτήν. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να έρθει σε αυτήν μέσα από οποιονδήποτε οργανισμό, οποιοδήποτε «πιστεύω» οποιοδήποτε δόγμα, ιερωμένο ή τελετουργία ούτε μέσα από φιλοσοφική γνώση και ψυχολογικές τεχνικές. Πρέπει κανείς να τη βρει στον καθρέπτη στον σχέσεων, μέσα από την παρατήρηση και όχι μέσα από την διανοητική ανάλυση ή ενδοσκοπική ανατομία. Ο άνθρωπος έχει χτίσει μέσα του εικόνες, για να έχει μια αίσθηση ασφάλειας, εικόνες θρησκευτικές, πολιτικές, προσωπικές. Αυτές εκδηλώνονται σαν σύμβολα, ιδέες, πεποιθήσεις. Το βάρος τους κυριαρχεί στις σχέσεις του ανθρώπου, στις σχέσεις του στην καθημερινή ζωή. Το περιεχόμενο αυτής της συνείδησης, είναι η ίδια η συνείδηση. Το περιεχόμενο είναι κοινό σε όλη την ανθρωπότητα. Η ατομικότητα, είναι το όνομα, το σχήμα και η επιφανειακή διαπαιδαγώγηση που αποκτά από το περιβάλλον του. Η μοναδικότητα του ατόμου δεν έγκειται στο επιφανειακό αλλά στην πλήρη ελευθερία του από περιεχόμενο της συνείδησης.

  Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση, η ελευθερία δεν είναι επιλογή. Είναι ανθρώπινη υποκρισία το ότι επειδή έχει επιλογές ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση χωρίς κατεύθυνση, χωρίς τον φόβο της τιμωρίας και της ανταμοιβής. Η ελευθερία είναι χωρίς κίνητρο, η ελευθερία δεν βρίσκεται στο τέλος της εξέλιξης του ανθρώπου αλλά στο πρώτο βήμα της ύπαρξης. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στην επίγνωση χωρίς επιλογή.

   Η πλήρης άρνηση είναι η ουσία του θετικού. Όταν υπάρχει άρνηση όλων εκείνων που δεν είναι αγάπη- επιθυμία, ευχαρίστηση- τότε υπάρχει αγάπη, με την δική της συμπόνια και νοημοσύνη.»

    Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω το πόσο δύσκολο είναι να προσεγγίσει κανείς το βαθύτερο νόημα στην «διδασκαλία» του Κρισναμούρτι. Παρόλο που στην Ελλάδα έχουν μεταφραστεί πάνω από είκοσι βιβλία (κυρίως από τις εκδόσεις Καστανιώτη), είναι αμφίβολο το αν και κατά πόσο κάποιος θα μπορέσει να ζήσει τις διδασκαλίες του. Εγώ ανήκω στην μεγάλη μερίδα του κόσμου που ( τον έχει διαβάσει και ) διαθέτει  την στοιχειώδη ικανότητα της «παπαγαλίας». Πέρα από αυτά αδυνατώ να μεταφέρω σε οποιονδήποτε κάποιο νόημα από τα λεγόμενα του, πόσο μάλλον, να κάνω την οποιαδήποτε ανάλυση. Για αυτό και δεν προσπάθησα να ασκήσω τόσο κριτική στην - ομολογουμένως «περίεργη» σε πολλά σημεία - ζωή του, αλλά έδωσα βάση περισσότερο στην παρουσίαση.

                                                                    # Silent mode #

Copyright © 2005   www.amity.gr   All rights reserved