|
|
Ο Louis
Bunuel εστιάζει στα πρόσωπα ...
... της Estela Inda
...
...
του Alfonso Mejía
...
... και
στις γειτονιές του Μεξικού
|
|
Σκηνοθεσία: Luis
Buñuel
Παίζουν:
Alfonso Mejía
, Estela Inda
, Miguel Inclán
, Roberto Cobo
, Alma Delia
Fuentes
, Francisco
Jambrina
, Jesús
Navarro
Αξιολόγηση
: * * * (ψήφισαν επτά
μέλη)
Ας θέσω πρώτα το ιστορικό
πλαίσιο για να καταλάβουμε γιατί
μιλάμε. Ο Buñuel
με το τέλος του ισπανικού εμφυλίου
πολέμου, την ήττα του δημοκρατικού
μετώπου και την επικράτηση του
καθεστώτος του Franco, εγκαταλείπει την Ισπανία. Κάνει ένα
σύντομο πέρασμα από τις Ηνωμένες
Πολιτείες και καταλήγει το 1946 στο
Μεξικό. Μετά από κάποιες ταινίες όχι
πολύ πετυχημένες, σκηνοθετεί το Los Olvidados το 1950. Η
ταινία αποθεώνεται στις Κάννες και ο
Buñuel κερδίζει βραβείο Σκηνοθεσίας.
Η
ταινία ξαναπαίζεται αυτήν την στιγμή
στις αθηναϊκές αίθουσες, πράγμα το
οποίο αποτελεί την αφορμή για αυτό
εδώ το κείμενο.
Η
ταινία πραγματεύεται την ζωή στις
φτωχογειτονιές του Μεξικού, τις
δραστηριότητες των φτωχοδιαβόλων
στο περιθώριο που δημιουργεί η
κοινωνία. Η μιζέρια και η φτώχια
οδηγούν σε μία ζωή χωρίς πολλές
επιλογές και διεξόδους, οι διαφόρων
ειδών παρανομίες και η βία είναι αυτά
με τα οποία γεμίζουν τις κενές τους
ώρες αυτά τα παιδιά, τα οποία δεν
ξέρουν που θα κοιμηθούν το βράδυ και
τι τους ξημερώνει την επόμενη μέρα,
αν και ο Buñuel στην συγκεκριμένη
ταινία δεν είναι τόσο άτεγκτος, η
κοινωνική του κριτική φτάνει μέχρι
ενός σημείου, απ’ όπου ξεκινάει να
μιλάει για την ίδια την ανθρώπινη
φύση.
Η
ταινία, παρότι θεωρείται και είναι αριστούργημα,
δεν είναι
από τις πλέον χαρακτηριστικές του
στυλ, για το οποίο ο Buñuel έγινε
θρύλος. Εδώ προτιμάει να ακολουθήσει
μία συγκεκριμένη πλοκή, να
χρησιμοποιήσει την κάμερά του ώστε
να καταγράψει με ρεαλισμό το θέμα του
και να περιορίσει τις καθαρά
σουρεαλιστικές του επεμβάσεις.
Εντούτοις, η μαγική του ματιά και το
πόσο ξεχωριστός στάθηκε στην ιστορία
του κινηματογράφου, είναι εμφανή και
εδώ. Η δραματουργία του είναι
απίστευτης κλάσης, οι σουρεαλιστικές
πινελιές είναι αριστουργήματα,
κάποιες σεκάνς είναι από αυτές που
προσδίδουν την απίστευτη ευφυΐα, η
οποία διέκρινε ολόκληρο το έργο του.
Και πάνω απ' όλα, έχουμε να κάνουμε με ένα σινεμά, το
οποίο βάζει το νυστέρι πολύ βαθιά και
με γνώση.
Όσοι
γνωρίζεται και αγαπάτε τον Buñuel
είτε την έχετε ήδη δει είτε θα την
δείτε, οπότε δεν υπάρχει λόγος για
κάτι άλλο.
Όσοι
γνωρίζεται λίγο τον Buñuel, να την
δείτε, ως άλλο ένα αριστούργημα που
γέννησε η απίστευτη κλάση του, λίγο
διαφορετικού τύπου από τα υπόλοιπα (εκτός
αν έχετε δει και άλλα της μεξικανικής
περιόδου του).
Όσοι
δεν γνωρίζεται τον Buñuel, να την
δείτε, γιατί αποτελεί ένα μανιφέστο
ενός σινεμά πολύ διαφορετικού και
υποθέτω, πως θα μπορούσε να αποτελεί
μία καλή εισαγωγή στο έργο του.
Ο Buñuel
υπήρξε τόσο ξεχωριστός, όσο πολύ
λίγοι στην ιστορία του
κινηματογράφου. Ζήτημα είναι αν
φτάνουν στον αριθμό τα δάκτυλα του
ενός χεριού ...
# Patienten_O.T.
#
|
|